EMO

Είναι δυο τύποι και συζητούν για τους νέους της εποχής.
– “Α, εγώ τους συμπαθώ τους ΕΜΟ”, λέει ο ένας.
– “Α πα πα!” του λέει ο άλλος. “Εγώ, μόνο που τους βλέπω να πετάνε δακρυγόνα στους δρόμους και κάνουν εξεγέρσεις, τους σιχαίνομαι!”
– “Τους μπερδεύεις με τους αναρχικούς!” του λέει ο άλλος.
– “Συγγνώμη, ανατριχιάζω που τους κοιτάω με τα ξυρισμένα τους κεφάλια”.
– “Ρε’συ, τους μπερδεύεις με τους νεοναζί!” του ξαναλέει ο πρώτος.
– “Ναι, που φοράνε τις κουκούλες στα κεφάλια και περπατάνε σαν μαύροι!”
– “Τους μπερδεύεις με τους κάγκουρες”, απαντά ο φίλος του.
– “Σιγά μωρέ, που μου μοστράρουν μες στα διθέσια με τα σινιέ και τους και μαζεύουνε ήλιο στην Κηφισιά!”
– “Τους μπερδεύεις με τους τρέντυ!”
– “Ε, και τι είναι τελικά αυτοί οι ΕΜΟ;”
– “Είναι αυτοί που φασώνονται χωρίς λόγο, και μέσα στην απόλυτη απογοήτευση για την ζωή, ψάχνουν την λύση στο θέμα της αυτοκτονίας”.
– “Τους μπερδεύεις με στελέχη της Νέας Δημοκρατίας!”

Leave a Reply